Çağrı Öztürk

Yayın yok. Tüm yayınları göster

Sitede Ara

Yazılanlar

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *

Tarihte Bugün

Yükleniyor...

Kitap

Film

Müzik

solmuş saksıda unuttuğun çiçek korkarım sonum ona benzeyecek

bana yapılmasını istemediğim bir şeyi başkasına yapamıyorum seni unutamıyorum

anafartalar'ı aratmıyor durduğum yer düşman rüzgâr gibi dört koldan eser

saymadım geçen günleri, lüzum da yok zaten dönmeyeceksin, ayrılığın terhisi yok

sevdanın hasını da yaşadım ben gün geldi yasını da taşıdım yeni yetme sevdalar önünden güldüm geçtim hiç oralı olmadım

kalbin özrü kabahatinden daim büyük olur fikrin sigaranı rüzgara içirir her yaktığında üç isimli kadınları unutmak bilhassa zordur bir adını unutsan diğeri mutlak hatırında

bir küfrün ne mânaya geldiğini öğrenebilmemiz için karşımıza çıkan insanlar var

çok şey var anlatacak anlatsam ağlatacak susuyorum anlayacak kimse yok

dünya kadar yolu vardı bana acı vermenin beni yok etmenin ama onlar en fenasını seni benden almayı seçtiler

şimdi başıma ödül de koysan kimse beni sana döndüremez

bir gül ilk sözdür kimi zaman kimi zaman da son söz kapına bıraktığım son sözümdü

kendini bildin bileli gidiyorsun bavulunun bir gözü hep kapıda hatırı sayılır bir veda geçmişin gündeminden düşürdüğün nice felaketin oldu

ger ecel okunu, bırak gelsin senden gelene kıl kıpırdatılmaz hiç tereddütsüz muzaffersin kalbim hedef olur, milim şaşmaz

iki karanlık sokaktır gözleri hangisine dalsam bir tetik çekilir mermi ıslıklarıdır kulağımda sesi çekirdekleri kalpte yer edinir

denizi, güneşi, kumu senin olsun hayatın dağı, taşı, toprağı varsın bana kalsın

yağmurda ıslandım, güneşte yandım ruhum tahtalandı, bedenen sağdım sen öyle isterdin diye dayandım bahar gösterdim hep ele güzümü

gün gelir insan kendisini de özlermiş koşan yorulan, kana kana içen yanını coşan durulan, damla damla eriyen karını gün gelir özlermiş…

ben yalnız sana gelirken kestirme yollar arıyorum

sal su aldı, uzak kara yıldım kâr etmiyor çaba içerde olmasa yara dağlardım da dağlayamam

gitmek istemediğim yerler var görmek istemediğim yüzler duymak istemediğim sesler var bilmek istemediğim gerçekler

ölüp ölüp diriliyorum uyudum, uyandım sanıyorsunuz

uyusam, uyanmasam yarına hiç bulaşmasam düşünmesem kara kara bir sürü dertten muaf olsam

ne berbat! senden önce ben hiç yaşamamışım ve yine ne berbat! senden sonra da yaşamıyorum

sessizlik istedikçe sesi yükseltiyorlar yamyamlar apt. no: 10 posta adresi yalnızca faturalar geliyor bol vergili meclis lokantasında yemek için bile parası kalmıyor düşünce giderleri

bir tabanca kabzası gibi iner enseme her gün sert soğuk acılı temasıyla muteber yetimlik mezar taşı yok diye resmiyet kazanamamış gayri resmi acılar musallat eden ebeveynlik

yağmur şırıltısını, şömine çıtırtısını banknot hışırtısına değiştik hâl böyle olunca, hep dahasını umunca topladı pılısını pırtısını gitti insanlık

mısır için nil ne ise benim için de sen osun kum ve kayadan ibaret kalbimi taşkınlarınla ovaya dönüştürürsün

kullanışsız bırakmışsın kalbimi giderken şikayet ediyor tüm gelenler son “seviyorum” diyeni de bugün uğurladım sabiha gökçen’den

bana hep hasret kalacak, bitap düşeceksin telefon hatları kokumuzu taşımayacak taşıdıkça ağırlaşan bir nesne hasret! taşırım diyorsun, taşıyamazsın lila

suyun bir yakasında sen bir yakasında ben iki yakam bir araya gelmiyor ki kavuşalım

kavga eder gibi sevdik birbirimizi 'yakışıyor mu hiç' deyip ayırdılar

senden kurtulabilme isteğimi halime tavrıma mazeret ilan ediyorum bir cümle ile geçiştiriyorum tüm meşguliyetimi unutmam gereken biri var

delisi olmayan bir köydeydik senle gittin... eksiklik giderildi, benle

birlikteyken, unutkanlığımdan şikâyet ederdin ayrıldık, unutamadığımdan şikâyet ediyorsun memnuniyetsizsin

bir kadeh armagnac içeceğim bir sustum mu konuşmak nedir bilmeyeceğim vedalarıma şahit olanlar 'ağlattığı kadınların gözyaşlarında boğuldu' diyecekler